خواب بارون ...

khabe-baroun — Fri, 30 Nov 2007 21:08:24 GMT

این وبلاگ توسط فری۵۵ هک شد....

This Weblog Hacked By Feri55

Weblog : www.Big-smockers.blogfa.com

طلسم شکسته شد!!!!!

khabe-baroun — Wed, 21 Nov 2007 20:34:25 GMT

بالاخره دانشگاه قبول شدم

واییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

خیلی خوشحالمممممم

بالاخره طلسم شکسته شدو ما شدیم دانشجو

نمی دونم چه جوری خوشحالیمو بیان کنم .....

خدایا شکرت ....

بهترین خبری که می تونستم بشنوم همین بود...

خلاصه من دیگه اون مهسای قدیمی نیستم کلاسم رفته بالا

خوب دیگه بسه ابراز احساسات

ایشالا اونایی که هنوز نرفتن دانشگاه برن و این طعم خوشش رو تو دهن احساسا کنن!!!!

موفق باشین

پرواز در سكوت !

khabe-baroun — Fri, 09 Nov 2007 10:19:18 GMT

آري ٫ پرواز در سكوت! خدايا ! بارالها! ديگر نمي خواهم در زمين خاكيت پا بگذارم. ديگر نمي خواهم در اين عرصه گام بردارم. مي خواهم پرواز كنم. آري ٫ پرواز! پرواز در آسمان ٫ پروازي به سوي تو٫ تا ملكوت ! خدايا خسته ام ! خدايا خسته ام از اين مردمان! ديگر گوش شنوايي نيست كه گوش جان به حرف هاي ناگفته ام بسپارد. ديگر هم دمي نيست كه غمخوار روزهاي تنهاييم باشد. خدايا اين چه روزگاري است!! كه آدميان بدون ارتكاب جرم مجازات مي شوند. كه به خاطر گناه ناكرده خردمي شوند و مي شكنند! اين چه دنيايي است كه هيچ كس خود نيست! كه همه نقاب و صورتك هاي زيبا به چهره دارند و واي به آن روز كه اين نقاب ها كنار بروند! اين چه دنيايي است كه همه از عشق و محبت دم مي زنند ولي دانه هاي نفرت در دل همه كاشته ميشود! اين چه دنيايي است كه احساس و دل آدم ها ديگر ارزشي ندارد و چيزهايي كه وقتي مانند طلا ناب و باارزش بودند ديگر حتي كوچك ترين ارزشي ندارند! خدايا ! بارالها! به من پر پروازي عطا فرما . آري ٫ پرپرواز! دو بال مي خواهم براي پرواز. خدايا ديگر طاقت ماندن ندارم٫ نمي خواهم بمانم و شاهد اين سياهي ها باشم. خدايا ٫ دو بالي مي خواهم كه توان پر گشودنشان عشق تو باشد٫ عشقي الهي و آسماني. خدايا ! پرواز كردن را به من بياموز ٫ چگونگي پرواز در اوج ٫ مي خواهم روحم را به پرواز در آورم و جسم سنگينم را در اين وادي جاي بگذارم. خدايا از تو آرامش مي خواهم. مي خواهم با آن دو بال همچون فرشته اي كوچك در هواي تو پرواز كنم٫ مي خواهم هم دم سكوت و تنهايي باشم و ديگر دم برنياورم. ديگر نمي خواهم گله كنم! از اين دنيا ٫ از اين مردمان ٫ ديگر گله اي ندارم! مي خواهم پرواز كنم ٫ پروازي همراه با آرامش و سكوت تا عرش كبريايت. مي خواهم از زمين خاكيت به عرش برسم ٫ با عشق تو ٫ با كمك تو. خدايا ٫ عشق زمينيت را نمي خواهم ٫ خدايا چيزهاي فاني را نمي خواهم ٫ من ابديت را مي خواهم٫ من عشق تو را مي خواهم. خدايا ! درهاي دلم را را بر روي همه ي امور دنيوي بسته ام٫ ديگر دل بستگي به اين زمين خاكي ندارم. مي خواهم پرواز كنم به سوي ملكوت. با عشقي كه تو به من ارزاني داشتي٫ عشقي مقدس كه هيچ گاه نابود نمي شود و هميشگي و پايدار است و با وزش نسيمي محو نمي گردد زيرا سرچشمه ي آن تويي. خدايا ديگر سخن نمي گويم . سكوت مي كنم٫ سكوت و دم برنمي آورم تا نظري بر من افكني و بال هاي مرا با عشقت توان پرواز بخشي تا پرواز كنم . پروازي در سكوت به سوي تو اي معبودم! پروردگارم پذيراي من باش و آن چه را مي خواهم به من عطا كن . من پروازي را مي خواهم كه مقصدش تو باشي . پرواز در سكوت را .

غم غربت

khabe-baroun — Sun, 14 Oct 2007 19:51:18 GMT

از نخستین روزهای تاریخ هر گاه انسان از انبوه تلاشهای حیات خود را به گوشه انزوایی می کشاند به « خویش » و به « جهان » می اندیشد.

اخمی از بدبینی بر نگاهش نقش می بست و موجی از اضطراب بر سیما یش می نشت زیرا وی همواره خود را از این عالم « بیشتر » میافته و در میافته است که « آنچه هست » او را بس نیست.

احساسش از مرز این هستی می گذرد و آنجا که « هر چه هست » پایان می گیرد ، او ادامه میابد تا « بی نهایت » و دامن می گسترد.

احساس غربت در این عالم و بیزاری از بیگانگی با خود « وطن » را و « خویشاوندی » فرا یاد او می آورد.

« دکتر علی شریعتی »

(هبوط در کویر ، ص ۵۵۱ )

آرامش.....

khabe-baroun — Sat, 23 Jun 2007 19:36:18 GMT

در کوله بار تنهایی شب

با قطره اشکی که بر گونه ام جاریست

و با یک دنیا خاطره و آرزو

در خیابان های شهر شلوغ و پر حادثه قدم می زنم

به امید آرامشی دوباره!!!!!

اما دریغ از یک مهربانی و محبت

غیر ممکن را از خاطره ها محو کن....

khabe-baroun — Tue, 12 Jun 2007 19:31:09 GMT

به نام حق

بهترین وارزان ترین پوشش برای تو لبخند است برای رسیدن به هدفت برخیز .

برای انجام خیر درنگ نکن . به سخت ترین دست نیافتنی ها خواهی رسید تنه اگر اراده کنی وتسلیم نشی.

تا فرصتی باقیست کار نیکی انجام بده . ایمان داشته باش که تو مهمی . تو میتوانی با اتصال به لایزال الهی هر کاری را به انجام برسانی .

خودت را باور کن برای اهدافت بالاترین را در نظر بگیر وبا همه قلب وایمانت برایش تلاش کن از دعا غافل نشو ..

نگرانی را از خود دور ساز .برای هیچ چیز نگران نباش وبرای همه چیز دعا کن و شکر گزار باش.

غیر ممکن را از خاطره ها محو کن. تا کسی بعد از این ، باز همواره نگوید : هرگز ، و به آسانی همرنگ جماعت نشود ، زنگ نقاشی تکرار شود ، رنگ را در پاییز تعلیم دهند ، قطره را در باران ، موج را در ساحل ، زندگی را در رفتن و برگشتن از قله کوه ، و عبادت را در خدمت خلق ، کار را در کندو ، و طبیعت را در جنگل سبز.

مشق شب این باشد ، که شبی چندین بار ، همه تکرار کنیم ، عدل ، آزادی ، قانون ، شادی. امتحانی بشود ، که بسنجد ما را ، تا بفهمند چقدر عاشق و آگه و آدم شده ایم. در مجالی که برایم باقی است ، باز همراه شما مدرسه ای می سازیم ، که در آن آخر وقت ، به زبانی ساده ، شعر تدریس کنند ،
و بگویند که تا فردا صبح خالق عشق.......

سکوت خدا....

khabe-baroun — Sat, 02 Jun 2007 21:12:18 GMT

دو روز با قی مانده به پایان جهان تازه فهمید که اصلا زندگی نکرده است !

تقویمش پر شده بود و تنها 1روز خط نخورده باقی مانده بود.

پریشان شد و اشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد. التماس و در خواست کرد اما خدا سکوت کرد !

به پرو پای فرشته ها پیچید اما باز هم خدا سکوت کرد! فریاد زد و جارو جنجال براه انداخت... !

اما باز هم خدا سکوت کرد!

دلش گرفت و گریست و به سجده افتاد.... وخدا سکوتش را شکست و گفت:بنده من !

یک روز دیگر هم رفت و تو تمام روز را با بدو بیراه گفتن و جارو جنجال از دست دادی!

تنها یک روز دیگر باقی مانده است....بیا این یک روزت را زندگی کن. او با گریه گفت:اما با یک روز چکار می توان کرد؟

خداوند فرمود :انکس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند گویی که هزار سال زیسته است و آنکه امروزش را در نمی یابد هزار سال هم بکارش نمی اید

دعوت شدم....

khabe-baroun — Fri, 25 May 2007 20:21:18 GMT

سلام دوستام

من از طرف نفس جون دعوت شدم تا بازی بهترین و بدترین شرکت کنم خوب می نویسم:

بهترین لحظه زندگیم:موقع که خوابم!!!!

بدترین لحظه زندگیم: تا الان که اتفاق نیفتاده امیدوارم که هیچ وقت نیفته

بدترین اتفاقی که ممکنه برام بیفته: مرگ عزیزترین کسم( خدا نکنه زبونم لال)

بهترین اتفاقی که ممکنه برام بیفته: برم تو جنگلای شمال تنهای تنها بعد یک دفعه یک خرس ببینم

منفورترین کسی که می شناسم:...............

حالا از شیدا بارونی ناخدا با خدا ستاره غریبانه

امیدوارم به نظرات من نخندید

درد دلی با خدا...

khabe-baroun — Thu, 17 May 2007 20:39:54 GMT

ای خدای من

من هیچگاه نخواستم انسان اینجایی باشم که من انسان زمینی نخواهم شد

که انسان زمینی تمام روحش در زمین خواهدماند

که انسان زمینی بودن مرگ وجودیت انسان است

حال که بعد از سالها سوختن و شکستن و زخم خوردن

روزی هزار بار بر لبه تیز و باریک و کوتاه مرگ و زندگی دویدن و بالا و پایین پریدن

باید به گوشه ای بروم و همانند یک درخت تنها همانند یک گوزن پیر و همانند برج نیمه مخروبه

که همه از فرو ریختن سقف از آن فرار می کنند و هیچ گاه به این تنها پناه نمی برند

در گوشه ای منتظر از میان رفتن سوختن و نابود شدن باورهای خود باشم

ای تنها خدای من

انسان بدون باورهای خود هیچ است

اگر روزی مرگ باورهای من فرا رسیده پس روز مرگ انسانی بودنم فرا رسیده

ای تنها خدای من

از تو می خواهم و می طلبم....

مرا انسان زمینی مگردان که انسانیت او فنا پذیر است

خدای من از تو می پرسم اینگونه مرگم را می پسندی؟؟؟؟؟؟؟

ایول ایول احمدی نژاد و ایول ......

khabe-baroun — Tue, 08 May 2007 21:52:51 GMT

امروز داشتم می رفتم دفتر روزنامه از سمت آریا شهر رفتم اما هیچ خبری از مامورای پلیس که تا چند روز پیش ریخته بودن تو خیابونا و به دخترای مردم گیر می دادن نبود

برام جای تعجب بود نه به اون شوری نه به این بی نمکی ولی این سیاست احمدی نژاد منو کشته . احمدی نژاد هیچی که نداشته باشه ولی از سیاستش خوشم میاد خیلی آدم با سیاستی هستش.

طبق آخرین خبری که درج کردم درباره همین بگیر بگیرای اخیر متوجه شدم این همه سخت گیری و فقط مال این بود که چون ۱۱ اردیبهشت روز کارگر بود( اینم بگم که تو همه جای دنیا کارگرا تو این روز میان بیرون و برای دفاع از حق خودشون تظاهرات می کنن ) دولت احساس خطر کرده که مبادا مردم از این قضیه سو استفاده کنن و بریزن تو خیابون و توی شهر تشنج ایجاد کنن و به خاطر همین قضیه بد حجابی رو سنبل بگیر بگیرای اخیر قرار داده بودند و........

اگه دقت کرده باشی مجلس یک هفته تعطیل بود چرا ؟؟؟؟ چون که می ترسیدن کارگرا بریزن جلوی مجلس و شلوغ کاری راه بیندازن و تمام نماینده های شهرستانها هم به شهرشون برگشتن و مواظب اوضای شهرها بودند البته اینم بگم همین چند وقت پیش کارگرا توی جمشیدیه با به دست داشتن طابوت مشکی که روش شعار درباره وزارت کار بود و رو دوششون گرفته بودن و یک طابوت دیگه که جلوی پاشون بوده رو به عنوان نماد قرار داده بودند .

خلاصه خوب رکب خوردیم از رییس جمهورمون ما آدما همه بازیچه دست سیاست مداران کشورمون هستیم البته نه تنها ایران بلکه تمام دنیا این جوریه ولی خوب باید تحمل کرد دیگه .....

اخیش راحت شدم مونده بود تو گلوم نمی دونستم چی کار کنم ....